تأثیر روش‌های تأمین مالی مدیریت شهری بر حق‌بر‌شهر در کلانشهر تهران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار مدیریت شهری دانشگاه علامه طباطبایی

2 وکیل پایه یک دادگستری و مدرس دانشگاه

3 فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مدیریت شهری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

چکیده

امروزه چالش تأمین مالی به یکی از مهم‌ترین معضلات شهرداری‌ها به خصوص در کلانشهر تهران بدل شده که بررسی کمیت و کیفیت تأثیر این مسئله بر حق‌بر‌شهر، هدف مقاله حاضر است. روش تحقیق به لحاظ هدف کاربردی و تکنیک تحلیل داده‌ها تحلیل محتوای جهت دار از نوعِ کیفی انتخاب شده است. داده‌های مورد نیاز تحقیق از طریق مصاحبه‌ی نیمه باز با 15 تصمیم‌ساز و تصمیم‌گیر حوزه شهری گردآوری شده است. در تحلیل داده‌ها، ابتدا جملات پُرتکرار مندرج در مصاحبه‌ها اِحصا و پس از آن متغیرها و مقوله‌های لازم جهت کُدگذاری، تعیین شدند. همچنین مبتنی بر مدل تحلیلی تحقیق که تشکیل شده از 10 مؤلفه در روش‌های تأمین مالی مدیریت شهری و 4 مؤلفه در حق‌بر‌شهر است، کُدگذاری متناظر با سؤال تحقیق صورت پذیرفت. پایاییِ کُدگذاری‌ها با بکارگیری روش پایایی مرکّب محاسبه شد که حاصل آن 0.82 بود. مبتنی بر این نتایج، اخذ بهای خدمات و درآمد مؤسسات انتفاعی شهری به عنوان بهترین روش و عوارض بر پروانه‌های ساختمانی به عنوان بدترین روش‌ تأمین مالی به‌لحاظ تأثیر بر حق‌بر‌شهر تعیین شدند. در میان مؤلفه‌های حق‌بر‌شهر نیز، حق مشارکت در تصمیم‌گیری حاکمیتی دارای بالاترین اثرپذیری مثبت و حق مالکیت و دسترسی به فضا دارای بالاترین اثرپذیری منفی از روش‌های تأمین مالی است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Impact of Urban Management Financing Methods on the Right to the City in Tehran Metropolis

نویسندگان [English]

  • Gholamreza Kazemian 1
  • Gholamreza Kamyar 2
1 Associate Professor of Urban Management, Allameh Tabataba'i University
2 Lawyer First Grade of Justice and University Lecturer
چکیده [English]

If by the end of the 20th century a citizen was defined as a national of a country, today the citizen is referred to as an urbanite who corresponds to the concept of right to the city. This has made it increasingly important to determine the proportion of citizens' rights in the face of the city and urban issues in recent years. On the other hand, the challenge of financing the management of cities has become one of the main issues of the municipalities especially in Tehran that determination quantity and quality of its impact on the right to the city is the subject of this research. The research method is applied in terms of purpose and data analysis technique is qualitative directed content analysis. The required data were collected through 15 semi-open interviews with experts. In data analysis, the most frequently used concepts in interviews were extracted and then coded categories were identified. Then, based on the analytical research model consisting of 3 dimensions and 10 components in the variables of financing methods of urban management and 2 dimensions and 4 components in the right-to-city variable, the coding process corresponding to the research question was performed. The reliability of the coding was calculated using composite reliability technique with an output of 0.82. The results showed that the cost of services and income of urban for-profit organizations are the most favorable and the complications on building permits are the most undesirable methods of financing are the effect on the right to the city. Also among the right-to-city components, the right to participate in sovereign decision making take the most positive effect from urban management financing methods, and the right to ownership and access to space take the most negative effect from financing methods. In inferring from the results, it can be pointed out that the methods that are more transparent and follow the demands of the citizens, have become more desirable. Also, methods whose non-cash nature is superior to their cash nature are less desirable due to the non-transparent mechanism of their collection and absorption. It seems that the use of financing methods based on the transfer of capital assets is common due to their accessibility and alternative options due to the need for in-depth, accurate measurement, time-consuming cost-benefit analysis and in general Due to the need for reflection, more reflection and work to identify, test and use them are not considered. Meanwhile, the lack of proper oversight of municipal budget approvals by the relevant organizations has led to the institutionalization of unsustainable financing methods in this organization. From a legal point of view, the property of the people is inviolable and their property is so important that Article 51 of the Constitution makes the establishment of any kind of tax subject to the rule of law. Therefore, the acquisition of citizens' property in illegal ways and under the cover of public power and with the motive of managing the affairs of the city is prohibited.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Financing
  • Urban Management
  • Right to the city
  • Content analysis
  • Tehran
اداره کل برنامه و بودجه شهرداری تهران (1396)، بودجه مصوب سال 1396 شهرداری تهران، نشر شهر، تهران.
اداره کل برنامه و بودجه شهرداری تهران (1395)، بودجه مصوب سال 1395 شهرداری تهران، نشر شهر، تهران.
اداره کل برنامه و بودجه شهرداری تهران (1394)، بودجه مصوب سال 1394 شهرداری تهران، نشر شهر، تهران.
اداره کل برنامه و بودجه شهرداری تهران (1393)، بودجه مصوب سال 1393 شهرداری تهران، نشر شهر، تهران.
رفیع پور، فرامرز (1394)، تکنیک‌های خاص تحقیق در علوم اجتماعی، شرکت سهامی انتشار، تهران.
رفیعیان، مجتبی و الوندی پور، نینا (1394)، مفهوم پردازی اندیشه حق بر شهر؛ در جستجوی مدلی مفهومی، مجله جامعه شناس ایران، دوره 16، شماره 2، صص 25-47.
شریف زادگان، محمد حسین و ندایی طوسی، سحر (1394)، روش‌های پژوهش کیفی در برنامه ریزی توسعه با تأکید بر برنامه ریزی شهری و منطقه ای، انتشارات دانشگاه شهید بهشتی، تهران.
کاظمیان، غلامرضا، صالحی، اسماعیل و ایازی، محمد‌هادی (1392)، مدیریت شهری؛ جلد اول مبانی و حوزه‌ها، نشر تیسا، تهران.
کریمی، عباس و کامیار، غلامرضا (1396)، حقوق شهروندی در قلمرو شهرنشینی، نشر دادگستر، تهران.
معروفی، حسین و وحیدی برجی، گلدیس (1394)، فضا و تحقق پذیری حق شهری: شناسایی مولفه های فضایی برآمدی از حق شهری به منظور تحلیل و ارزیابی پروژه نواب در تهران و لا دفانس در پاریس، فصلنامه مطالعات شهری، دوره 4، شماره 16، صص 5-14.
هادی زنوز، بهروز (1385)، بازنگری ساختار نظام درآمدی شهرداری تهران، شرکت خدمات مدیریت ایرانیان، تهران.
هولستی، اُله آر (1373)، تحلیل محتوا در علوم اجتماعی و انسانی، ترجمه نادر سالارزاده امیری، انتشارات دانشگاه علامه طباطبائی، تهران.
Attoh, A. K (2011), What kind of right is the right to the city?, Progress in Human Geography, 35(5), pp. 669-685.
Besley, T. and Coate, S (2003), Centralized Versus Decentralized Provision of Local Public Goods: A Political Economy Approach, Journal of Public Economics, 87(12), pp. 2611-2637.
Harvey, D (2008), The New Imperialism: Accumulation by Dispossession. Socialist Register, 40(3), pp. 63-87.
Isin, E (2000), Introduction: democracy, citizenship and the city, New York, Routledge.
Jabareen, Y (2014), The right to the city, revisited Assessing urban rights - The Case of Arab Cities in Israel, Habitat International, 41, pp. 135-141.
Kracauer, S (1952), The Challenge of Qualitative Content Analysis, International Communications Research, 10 (4), pp. 642-631.
Lefebvre, H (1996), Space and Politics. In: Kofman E. and Lebas E. (eds), Cambridge, Blackwell.
Purcell, M (2002), Excavating Lefebvre: The right to the city and its urban politics of the inhabitant, GeoJournal, 58 (2-3), pp. 99-108.
Purcell, M (2013), Possible worlds: Henri Lefebvre and the right to the city,  Journal of Urban Affairs, 36(1), pp. 141-154.
Taylor, P (2006), The Urban Governance Index: A tool to measure the quality of urban governance, Paris: Presentation to UNESCO UNHABITAT meeting.