تحلیل میزان رویدادمداری مناطق 15 گانه کلان‌شهر اصفهان با تاکید بر زیرساخت‌های رویداد

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان

2 گروه شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان

چکیده

کلان‌شهر اصفهان به عنوان شهری که دارای تاریخ و فرهنگ غنی است، پتانسیل میزبانی از رویدادها در مقیاس‌های مختلف محلی تا بین‌المللی را دارد. این شهر می‌تواند از فرصت برگزاری رویدادها برای جذب گردشگر، تحریک بازآفرینی بافت‌های فرسوده و توسعه‌ی اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خود استفاده کند. با این حال پیش‌نیاز برگزاری رویدادها و درنتیجه بهره‌گیری از منافع آن‌ها، فراهم کردن زیرساخت‌ها و امکانات مناسب است. لذا هدف از این مقاله، تحلیل میزان رویدادمداری مناطق 15 گانه کلان-شهر اصفهان با تاکید بر زیرساخت‌های رویداد، می‌باشد. در این راستا، از روش پژوهش مختلط (ترکیب کمی و کیفی) بهره گرفته شده است و اطلاعات موردنیاز از طریق روش اسنادی و میدانی (از نوع مشاهده و پرسشنامه) تهیه‌شده‌اند. ضمن اینکه جهت تحلیل داده ها و رتبه‌بندی مناطق، از روش تحلیل سلسله‌مراتبی (AHP) با استفاده از نرم‌افزار Expert Choice استفاده شده است و پس از استخراج نقشه‌ی رتبه‌بندی از نرم‌افزار GIS، نتایج نهایی مورد تحلیل قرارگرفته‌اند. نتایج پژوهش حاکی از عدم تعادل و وجود شکاف میان مناطق کلان شهر اصفهان به لحاظ برخورداری از زیرساخت‌های رویداد است به‌گونه‌ای که عمده‌ی زیرساخت‌ها در مناطق مرکزی و جنوبی تجمع یافته‌اند، امری که می‌تواند مانعی برای تبدیل شدن کلان‌شهر اصفهان به شهری رویدادمدار به صورت یکپارچه باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Analysis of the Amount of Eventful in the 15 Regions of Isfahan Metropolis with Special Reference to Event Infrastructures

نویسندگان [English]

  • Homayoon Nooraie 1
  • Nikoo Sattari 2
1 Assistant Professor of Urban & Regional Planning Art University of Isfahan, Isfahan, Iran
2 Art University of Isfahan, Isfahan, Iran
چکیده [English]

The metropolis of Isfahan, as a city with rich history and culture, has the potential to host events on a variety of local to international levels. The city could use the opportunity to hold events to attract tourists, stimulate the regeneration of decayed areas, and develop in economic, social and cultural dimensions. However, the prerequisite for holding events and, consequently, benefiting from them, is to provide adequate infrastructure and facilities. Therefore, in this paper after literature review in theoretical and practical part, 23 criteria with regard to infrastructure of the event extract. Then by classifying the above mentioned criteria, the 15 regions of Isfahan metropolis have been ranked and analyzed in terms of having the mentioned infrastructures. This research is in the category of applied studies and is mixed research paradigm (mixture or combination of quantitative and qualitative methods). The required information is obtained from the documentary method by referring to the statistics and government documents and also surveying (observation and questionnaire type). For analyzing the data and ranking the regions, AHP method with Expert Choice software has been used. After extracting the rating map from GIS software, the final results have been analyzed. The results indicate that there is a gap between the metropolitan areas of Isfahan in terms of having the infrastructure of the event, so that most of the infrastructure has accumulated in the central regions, which can be an obstacle for the emergence of the metropolis of Isfahan to the eventful city. In addition, it was also revealed that regions 2, 9, 11, 14 and 15 are in a very bad position and require special attention and placement in the first priority of planning. Regions 7, 10, 12 and 13 are in short supply, are considered as deprived areas and are planned in the second priority. The 4th and 8th areas in the semi-privileged group have a relatively favorable situation and are planned in the third priority. Regions 1, 5 and 6, which are at the optimal level in terms of having the infrastructure of the event, are in the fourth priority, and in the end, region 3 is with a high degree of status, so is more favorable than other regions and is scheduled in the fifth priority. It is worth mentioning that, in general, Iran is not able to comply with the protocol set by the owners of cloud-based events, and therefore hosting large events in the present situation of Iranian society seems impossible. So paying attention to smaller events at the national and local levels and providing the necessary infrastructure for them can provide a suitable field for hosting larger events in the future. It was also revealed that the metropolis of Isfahan needs a special and comprehensive attention to qualitative and quantitative infrastructure development in order to become an eventful city. To this end, provides suggestions for eliminating the exclusion of Isfahan areas from the infrastructure of the event and prioritizing them.

کلیدواژه‌ها [English]

  • event
  • Eventful City
  • Event space
  • Event Infrastructure
  • Isfahan
رنجبر، هادی؛ حقدوست، علی‌اکبر؛ صلصالی، مهوش؛ خوشدل، علیرضا؛ سلیمانی، محمد‌علی و نسیم بهرامی (1391)، نمونه گیری در پژوهشهای کیفی: راهنمایی برای شروع، سالنامه پژوهش علوم و سلامت نظامی، 10 (3)، صص 238-250.

رنجبریان، بهرام و محمد زاهدی (1384)، رویدادهای گردشگری، تنوع و مدیریت، فصلنامه مطالعات جهانگردی، شماره 5، صص 27-51.

زبردست، اسفندیار و همایون نورائی (1395)، سنجش کیفیت زندگی در قلمرو مسکن در بافت‌های فرسوده واجد ارزش تاریخی شهر اصفهان، هنرهای زیبا- معماری و شهرسازی، 21 (4)، صص 29-38.

زنگی‌آبادی، علی؛ عبدالله زاده، مهدی؛ مبارکی، امید و لاله پورعیدی‎وند (1391)، بررسی و تحلیل فضاهای گردشگری شهر ارومیه، فصلنامه‌ علمی- پژوهشی فضای جغرافیایی، شماره 39، صص 77-93.

شبانی، امیرحسین و محمدسعید ایزدی (1393)، رویکردی نوین به بازآفرینی شهر خلاق، نقش جهان، شماره 4 (2)، صص 63-73.

شهرداری اصفهان (1394)، آمارنامه شهر اصفهان، قابل دسترس از طریق http://www.isfahan.ir/Index.aspx?lang=1&sub=36 (دستیابی در تاریخ: 12/04/96).

شهرداری اصفهان (1394)، اطلس کلان‌شهر اصفهان، شهرداری اصفهان، اصفهان.

ملک‌نیا، محبوبه (1392)، بررسی مهم ترین عوامل توسعه گردشگری در شهر تهران، مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران، شهرداری تهران.

 

Absalyamov, T (2015), The Influence of Cultural and Sport Mega-events on Sustainable Development of the City. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 188, 197-201.

BOP Consulting (2011), Edinburgh Festivals Impact Study, www.bop.co.uk, Retrieved November 11, 2017, from www.eventimpacts.com/research

Busa, F (2011), Mega-Events As Catalysts for Urban Transformation, In Shanghai Manual – A Guide for Sustainable Urban Development in the 21st Century (p. CHAPTER 10), United Nations.

Colombo, A (2017), Music Festivals and Eventfulness: Examining Eventful Cities By Event Geners and Policy Agendas, Event Management, 21, 563-573.

Cudny, W (2016), Festivalisation of Urban Spaces, springer.

Deng, Y; Poon, S & Chan, E (2016), Planning Mega- Events Bult Legacies- A Case of Expo 2010, Habitat International, 53, 163-177.

Getz, D (2017), Developing a Framework for Sustainable Event Cities, Event Management, 21, 575–591.

Getz, D (1989), Special events؛ Defining the product, Tourism Management, 125-127.

Getz, D (2008), Event Tourism, Definition, Evolution, and research, Tourism Management, 29(3), 403-428.

Getz, D & Page, S. J (2016), Progress and prospects for event tourism research, Tourism Management, 52, 593-631.

Gold, J. R & Gold, M. M (2011), Olympic cities: City agendas, planning and the world's games, 1896-2016, Routledge, Milton Park, Abingdon, Oxon.

Graham Devlin Associates (2001), Festivals and The City; The Edinburgh Festivals Strategy, City of Edinburgh Council, Edinburgh.

Johnson, R. B & Christensen, L (2014), Educational Research: Quantitative, Qualitative, and Mixed Approaches (4th ed.), SAGE Publications, Inc.

Ling, C (2005), Mega-events and infrastructure improvements,The Case of the Olympic Games in Beijing 2008, Lund University.

Müller, M (2015), What makes an event a mega-event? Definitions and sizes, Leisure Studies, 34(6), 627–642.

OECD (2017), Major events as catalysts for tourism, OECD Publishing, Paris.

Page, S. J & Connell, J (2012), The Routledge Handbook of Events, Routledge, New York.

Quinn , B (2005), Arts Festivals and the City, Urban Studies, 42, 927-943.

Richards, G (2017), Eventful cities: Strategies for event-based urban development, In J. Hannigan, & G. Richards, The SAGE Handbook of New Urban Studies (pp. 43-60), SAGE, London.

Richards, G & Palmer, R (2010), Eventful Cities: Cultural Management and Urban Revitalisation, Elsevier.

Rius-Ulldemolins, J; Hernàndez i Martí, G.-M & Torres, F (2015), Urban Development and Cultural Policy “White Elephants”: Barcelona and Valencia, European Planning Studies, 24, 1-15.

Scandizzo, P. L; Nardone , R; Ferrarese , C; Quintieri, B & Pierleoni , M (2016), Economic Impact Assessment of the Rome 2024 Olympic and Paralympic Games, OpenEconomics, Roma.

Shakibaei , S & Tezcan , H. O (2014), Evaluating Transportation Preferences for Special Events: A Case Study for a Megacity, Istanbul, Procedia - Social and Behavioral Sciences, 111, 98-106.

Strauf, S & Scherer, R (2010, August 19–23 ), The contribution of cultural infrastructure and events to regional development, 50th Congress of the European Regional Science??????????? .

Teddlie, C & Yu, F (2007), Mixed Methods Sampling: A Typology With Examples, Journal of Mixed Methods Research, 1(1), 77-100.

Van Aalst, I & van Melik, R (2012), City festivals and urban development: does place matter? European Urban and Regional Studies, 19(2), 195-206.

Vancouver City Council (2008), City of Vancouver Cultural Facilities Priorities Plan, Vancouver City Council, Vancouver.

Ziakas, V & Costa, C. A (2011), The Use of an Event Portfolio in Regional Community and Tourism Development: Creating Synergy between Sport and Cultural Events, Journal of Sport & Tourism, 16(2), 149-175.

UNESCO (2017), The Creative Cities Network, Paris Cedex 15, France.