اهداف و دامنه موضوعی

نشریه هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی در زمره اولین و معتبرترین نشریات علمی-پژوهشی ایران در موضوعات معماری و شهرسازی است. این مجله بر موضوعاتی مانند تاریخ معماری و شهرسازی، حفظ و توسعه میراث فرهنگی، نظریه‌ها و نقد معماری و شهرسازی، گرایش‌های محلی و جهانی در معماری و شهرسازی، معماری و شهرسازی پایدار، محیط زیست شهری و معماری منظر متمرکز است. این مجله با انتشار یافته‌های تحقیقاتی اخیر و شیوه‌های نوآورانه جدید، پیوندی بین نظریه و عمل برای محققان و متخصصان فراهم می‌کند. این مجله با رویکردی بدیع و گسترده، پوشش جامعی از پژوهش و عمل در معماری و شهرسازی ارائه می‌دهد. هدف اصلی این نشریه بسط نظریه ها، رویکردها و اندیشه های معماری و شهرسازی، تولید دانش، بومی سازی نظریه ها و مفاهیم با توجه به قدمت و غنای معماری و شهرسازی ایران و جریان سازی علمی معماری و شهرسازی در زمینه ها و گرایش های مختلف آنها است. این نشریه از نتیجه تحقیقات و پژوهش‌هایی که دارای نوآوری بوده، سهمی در درک نظری و مفهومی معماری و شهرسازی داشته باشند، دست آوردها و آموزه های جدیدی را ارایه کنند و موضوعاتی فراتر از پژوهش های توصیفی و تکراری باشند، حمایت می کند. محورهای مورد نظر مجله به شرح زیر است:

  • تاریخ معماری و برنامه‌ریزی شهری
  • حفاظت، مرمت و توسعه میراث فرهنگی
  • نظریه‌ها، رویکردها و گفتمان‌های انتقادی در معماری و برنامه‌ریزی شهری
  • روندهای محلی و جهانی در معماری و برنامه‌ریزی شهری
  • معماری پایدار و برنامه‌ریزی شهری پایدار
  • محیط شهری و طراحی شهری (از جمله فضای عمومی و کالبد/شکل شهر)
  • معماری منظر و طراحی مناظر شهری
  • نتایج پژوهش‌های نو و یافته‌های جدید با رویکرد پیوند میان نظریه و عمل
  • روش‌ها، رویکردها و تجربه‌های نوظهور که فراتر از پژوهش‌های صرفاً توصیفی و تکراری باشند
  • بومی‌سازی دانش و نظریه‌های معماری و برنامه‌ریزی شهری متناسب با زمینه غنی و دیرینگی معماری و شهرسازی ایران

هنرهای زیبا: معماری و شهرسازی برای پژوهشگران، استادان دانشگاهی و دانشجویان تحصیلات تکمیلی در حوزه‌های معماری، برنامه‌ریزی شهری و رشته‌های مرتبط با هنرهای زیبا، و نیز برای متخصصان و دست‌اندرکاران عملی مانند معماران، شهرسازان، برنامه‌ریزان، کارشناسان حفاظت و مرمت و فعالان حوزه میراث فرهنگی طراحی شده است. این مجله به‌ویژه پذیرای آثاری است که به دنبال ارتقای فهم نظری و مفهومی در این حوزه‌ها هستند و می‌توانند میان پژوهش‌های علمی و مسائل واقعی طراحی، برنامه‌ریزی و حفاظت پیوند برقرار کنند؛ همچنین پژوهش‌هایی را تشویق می‌کند که با اتکا به زمینه‌های فرهنگی و میراث ارزشمند ایران، به تقویت و تعمیق دانش معماری و برنامه‌ریزی شهری کمک می‌کنند.