INTEGRATED DESIGN TAUGHT WITH TECHNICAL KNOWLEDGE IN ARCHITECTURAL EDUCATION Comparison Architectural Curriculum in Undergraduate in the Top World Universities & Iran

Document Type : Research Paper


1 art & architecture faculty, yazd university, Yazd, Iran

2 Art and Architecture Faculty, Yazd university, Yazd, Iran


  Education of architecture is a combination of acquiring knowledge and ability. The ability to integrate the architectural knowledge, technology, and designing is also one of the topics that exerts an effect on making students professional. Weaknesses in this area cause inefficiency of graduates of architecture. This ratio exists in the educational syllabus of architecture in most universities in the world, including Iran. Architectural design studios play a major role in developing the curriculum, and theoretical courses are considered as supplementary courses that help apply design studios in the designing process. The research conducted so far and the experience of the authors of this article in teaching technical designing and architectural designing at the undergraduate level, raised the question of whether the amount of courses that emphasize the application of architectural technology in architectural designing is sufficient in other universities, it questioned the relation and ratio that exist between integrative courses, architecture technology courses, and architectural designing. This study examined the number of courses related to the integrity between knowledge of architectural technology and architectural designing in the educational curriculum of undergraduate level of architecture in Iran and selected universities in the world, and compared and contrasted the number of technical courses, integrative courses, and architectural design studios. The results are displayed in the form of graphs with statistical indices and showed that in top universities of the world, a greater weight is given to the number of integrative courses compared to technical courses and architectural designing courses. The results further showed that in most prestigious universities of the world, some courses have been planned to create integration between technical courses and architectural design under the title of "design with integrated discipline. Also, based on articles published by the faculty members of these universities, this study provided a description of integrated designing and explained its necessity. The training of architectural engineering in the undergraduate level in Iran was carried out according to the syllabus approved by the Ministry of Science in 1998. Recently, this syllabus has been reviewed by some universities and changes have been made in it. In the syllabus approved in 1998, the domain of construction technology education received about one third of the total number of credit hours; But a few number of courses create integrity between this field and architectural designing. The result of this process is a reduction in the quality of design, wastage of cost, energy and materials in the accomplishment of construction projects and a lower presence of young architects in the labor market. This ratio has improved in the approved syllabi of Shahid Beheshti University (2005) and Yazd University (2017). The present study is an applied research based on the mixed research method and descriptive- analytical approach. In the section dealing with selecting universities and statistical analysis of the data obtained, the quantitative research method was used with a content analysis qualitative research was also used via library data and descriptive- analytical approach and inductive reasoning.


تقی زاده، کتایون (1394)، مشکلات و پیچیدگی‎­های انتقال مفاهیم سازه‎­ای در فرآیند آموزش معماری، نشریه هنرهای زیبا، دوره 20، شماره 4، صص 87-98.‎
حجت، مهدی (1382)، آموزش معماری و بی­ارزشی ارزش ها، نشریه هنرهای زیبا، دوره 14، شماره 14، صص 63-70.
رستمی نجف­آبادی، مصطفی و آقا حسینی دهاقانی، محمد باقر (1395)، راهبردهای ارتقای کیفیت آموزش دروس کارگاه مصالح و ساخت و مصالح ساختمانی در رشته معماری، نشریه مرمت و معماری ایران، سال 6، شماره 11، صص 101-118.
رستمی نجف­آبادی، مصطفی و آقا حسینی دهاقانی، محمد باقر (1391)، راهکارهای ارتقای نقش دروس فنی در توان حرفه­ای فارغ التحصیلان کارشناسی معماری، نشریه مطالعات تطبیقی هنر، دوره 3، شماره 6، صص 99-113.
سلیمانی، سارا و مولانایی، صلاح الدین (1392)، ارائه الگوی کارآمد جهت ارتقاء سازه به دانشجویان معماری (با تأکید بر بازنگری محتوای درس)، معماری و شهرسازی آرمانشهر، شماره 19، صص 23-33.
شریعت­راد، فرهاد و مهدوی­پور، حسین (1387)، ارزیابی نقش درس طرح معماری 4 در توان حرفه­ای دانش آموختگان معماری دانشگاه یزد، نشریه هنرهای زیبا، شماره 36، صص 49-57.
شورای عالی برنامه­ریزی، وزارت فرهنگ و آموزش عالی (1377)، مشخصات کلی، برنامه و سرفصل دروس دوره کارشناسی مهندسی معماری، مصوب 24/8/1377.
شورای عالی برنامه­ریزی، وزارت فرهنگ و آموزش عالی (1392)، مشخصات کلی، برنامه و سرفصل دروس دوره کارشناسی مهندسی معماری، بازنگری شده مورخ 18/12/1392 دانشگاه تهران.
شورای عالی برنامه­ریزی، وزارت فرهنگ و آموزش عالی (1395)، مشخصات کلی، برنامه و سرفصل دروس دوره کارشناسی مهندسی معماری، بازنگری شده مورخ 6/10/1395 دانشگاه فردوسی مشهد.
شورای عالی برنامه­ریزی، وزارت فرهنگ و آموزش عالی (1394)، مشخصات کلی، برنامه و سرفصل دروس دوره کارشناسی مهندسی معماری، بازنگری شده مورخ تیرماه 1384 دانشگاه شهید بهشتی.
شورای برنامه­ریزی درسی دانشگاه یزد (1398)، مشخصات کلی، برنامه و سرفصل دروس دوره کارشناسی مهندسی معماری، بازنگری شده مورخ خرداد ماه 1398 دانشگاه یزد.
صداقتی، عباس و حجت، عیسی (1398)، محتوای آموز معماری در ایران و میزان موفقیت دوره­ی کارشناسی در انتقال این محتوا، دوفصلنامه مطالعات معماری ایران، دوره 8، شماره 15، صص 91-112.
غریب‌پور، افرا و توتونچی مقدم، مارال (1394)، بازنگری تطبیقی برنامۀ آموزش پایۀ طراحی در دورۀ کارشناسی معماری،  نشریه هنرهای زیبا، دوره 20، شماره 4، صص 59-72.
گلابچی، محمود و سلیمانی، سارا (1386)، بهبود کیفیت آموزش سازه به دانشجویان معماری با استفاده از تکنولوژی های آموزشی، اولین کنفرانس معماریوسازه، تهران.
گلابچی، محمود و وفامهر، محسن و شاهرودی، عباسعلی (1382)، بررسی و ارزیابی آموزش دروس فن ساختمان در رشته­ی معماری، دومین همایش آموزش معماری، دانشگاه تهران، صص 193-218.
مشایخ فریدنی، سعید (1377)، پروژه تحقیقاتی هنر مهندسی، نشریه علمی و پژوهشی صفه، سال هشتم، شماره27 .
ندیمی، حمید (1384)، درآمدی بر مبحث انسجام در آموزش معماری، فصلنامه هنرنامه، شماره 1، صص 76-90.
Allen, E (1997), Second studio: A model for technical teaching, Journal of Architectural Education, vol. 51(2), pp 92-95.
Anderson, L. W., and Krathwohl, D. R (2001), A taxonomy for learning, teaching, and assessing: A revision of Bloom's taxonomy of educational objectives, New York, Longman.
Azari, R and Cain, L (2017), Applying Performative Tools in the Academic Design Studio: A Systemic Pedagogical Approach, Architectural Research Centers Consortium, pp 38-47.
Black, R. G and Duff, S (1994), A Model for Teaching Structures: Finite Element Analysis in Architectural Education, Journal of Architectural Education, pp 38-68.
Cunningham, A (1993), Architecture as Education, London: University of Westminster.
 Cunningham, A (1980), Educating Around Architecture, Studies in Higher Education, vol. 5 (2), pp 131 – 142.
Chiuini, M (2006), Less Is More: A Design-oriented Approach to Teaching Structures in Architecture, Building Technology Educators’ Symposium, pp 205-2012.
Nadimi, H (1996), Conceptualizing a framework for integrity in architectural education: with some references to Iran, PhD Thesis in the Institute of the advanced architectural studies, University of York.
Teymur, N (1979), Learning by Learning, South Bank Architectural Papers, Polytechnic of the South Bank, London.
Vassigh, S (2005), A Comprehensive Approach to Teaching Structures Using Multimedia, university at buffalo/suny, AIA report on university, pp 133-145.
Watson, D (1997), architecture, technology, environment. journal of architecture education, pp 119-126.
Wetzel, C (2012), Integrating Structures and Design in the First-Year Studio, Journal of architectural Education, vol. 66(1), pp 107-114
Whitehead, A. N (1962), The Aims of Education; and other essays,London, Ernest Benn.